Neutrale meningen zouden hier interessant zijn

Wat volgt is een Mail die ik eind Mei 2009 ontving. Voorgeschiedenis: Suicidaal en op het toppunt van een nauwlijks leefbare borderlinstoornis, waar ik niet voor gekozen heb, stopte ik op een dag met goed humeur faken. Enkele uitspraken die ongetwijfeld erover waren, waren hier het resultaat van. Had men me de kans gegeven, had ik meteen mijn excuzes aange-- wacht, dat deed ik zelfs die avond nog en men zei dat het in orde was!
Context: Een vakantiereis naar Zwitserland georganiseerd door vrienden, waar ik zelf aan dacht deel te nemen. Echter vond de organisateur, "vriend" van mij, al van in het begin dat ik een kakmens en te lelijk was om mee te nemen naar een plek waar ik zijn familie zou kunnen tegen komen. Echter zei hij hier nooit iets van tot hij achter een andere vriend kon schuilen toen die tegen mij begon te lobbyen. Deze andere vriend stuurde deze mail:

>
> Dit is de mail die ge zou gekregen hebben, lees hem eerst eens goed en
> zeg dan nog iets. Deze mail is wel et ieders goedkeuring opgesteld. (opmerking van Anna: hoe kan hij door iedereen goedgekeurd zijn als meerdere mensen je tegenhielden om dit effectief op te sturen?)

>
> Anna...
>
> We hebben je een niet zo fijne boodschap te melden. We zijn gisteren
> samengekomen om de
> laatste afspraken te bespreken. Helaas zijn er ook minder leuke zaken
> naar boven gekomen.
> Het kwam er op neer, dat enkele mensen het echt niet konden pikken dat
> je zo hebt zitten
> afgeven op facebook. Ook je meldingen over mensen die je 'minder
> graag' hebt of wel graag hebt
> kon voor ons niet echt door de beugel (oh maar jullie laten het mij constant "subtiel" voelen, dus wat is er mis met het expliciet uit te spreken?). We zijn vrienden, en de één
> komt nu eenmaal beter
> overeen met de ander. Je mag dit uiteraard zeggen, dat je iemand niet
> graag hebt, maar je kan
> niet eisen dat 'als ik meegaat, die niet, of als die wel meegaat, dan
> ga ik niet mee' (dit zei ik nooit, het is bovendien mijn keuze om niet te gaan wanneer iemand anders meegaat, dat is geen chantage). We
> willen gewoon dat je weet dat dit niet kan. (en achter mn rug tegen mij lobbyen, kan wel? Naar de cinema gaan na mij in een ambulance te hebben zien stappen, kan wel? Me beledingen omwille van mijn uiterlijk, kan wel?)>
> We hebben het er met z'n allen over gehad. (leugen, een derde van de deelnemers van de reis was afwezig) Sommigen hadden iets van
> 'je m'en fou', anderen
> hadden iets van 'liever niet' en ja nog anderen dachten van 'waarom
> niet'. Hetgeen er wel
> algemeen heerst is het volgende: We hebben gewoon schrik dat je ook
> zo'n vreemde reacties (vreemd? Ik zei terecht dat ik me aan bepaalde dingen ergerde, meer niet) gaat
> geven in zwitserland: we zitten er nu eenmaal een hele week met zen
> allen op mekanders
> lippen, er zal sowieso al wel wrevel ontstaan, maar aangezien je nu al
> op o.a. facebook zo'n
> extreme reacties geeft, zijn we ervan overtuigd dat dat op reis ook zo
> gaat zijn. Het zou de
> sfeer ronduit verpesten. Dit wil geen van ons meemaken. We steken er
> zoveel tijd in om alles
> voor te bereiden (ja, een chalet boeken en mailtjes sturen over wie welke DVDs meebrengt, bus of trein?) en dan zou het stom zijn om dit te laten ruïneren
> door één persoon die zich
> afstandelijk houdt van de rest van groep. (leugen: ik deed niet afstandelijk, ik had in eerste instantie kritiek op de planning, en deze kritiek had als doel om voor iederéén de beste oplossing te zoeken)


>
> Ook het feit dat dit al zoveel discussie en wrevel, zelfs bijna ruzie
> heeft veroorzaakt, is een extra reden om te beslissen dat het een
> beter idee is dat je niet meegaat. (voor discussie en wrevel zijn er minstens twéé nodig, dus waarom mocht de schrijver van deze mail, waarmee ik voornamelijk "discussies" had, wél mee?)
>
> We beseffen dat dit hard aankomt en willen je niet kwetsen, ook
> al is dit waarschijnlijk zeker gebeurd, maar we hopen ergens dat je
> het kan begrijpen. Dit betekent niet dat we geen vrienden zijn, willen
> zijn, (leugen, vrienden stemmen mekaar niet achter elkaars rug "eruit" omdat één van hen eens een moeilijke periode had) dit betekent gewoon dat we niet alles op het spel willen zetten
> voor één iemand. (alles: 6 dagen vakantie. Een iemand: suicidale vriendin waarvan ze de gezondheid en het leven op het spel zetten door zo'n dingen uit te halen) De reis gebeurd met elf mensen, en als we moeten kiezen
> tussen de hele groep of één persoon, is de keuze evident.
>
> Daarnaast is het gros van de mensen die meegaat ook beledigd door de reacties
> op facebook in de dingen die je gezegd hebt in het echt, wat zeker meespeelt
> in de beslissing. (ik was ook al beledigd geweesd door deze oh zo perfecte mensen en o wee als ik daar iets van zeg - onder vrienden vergeef je dat)
>
> Ook heb je het recht om te weten wie er nu juist is samen gekomen om dit
> te bespreken. Het waren Ik, (en nog mensen, wel was niet iedereen die erbij betrokken was, die dag aanwezig). Niet al deze mensen waren per se tegen jou, er waren ook mensen
> neutraal.
>
> We hopen dat je het begrijpt en niet al te zwaar opneemt,
> al is dat natuurlijk een ijdele hoop.
>
> Als er iets is dat je hieromtrent kwijt wil, of jouw zijde van het verhaal wil
> geven, bel dan één van ons op, dan kunnen we afspreken om erover te praten.
> Je mag natuurlijk ook altijd mailen. (dit is een leugen gezien ik eerst zelf moest bellen om, naief dat ik was, iets omtrent de reis te vragen, ervan uitgaande dat ik nog steeds deel van deze groep vrienden was)
>
> Het spijt ons heel erg, (échte spijt uit zich niet enkel in woordjes)
>
> P.

Ook is de organisateur, iemand die beweerde mijn vriend en er altijd voor me te zijn en me te aanvaarden zoals ik ben (zie boven voor bewijs dat hij liegt), precies te lui om op volgende mail te antwoorden (niet te lui echter, om uren aan het stuk Bomberman te spelen):

Mail naar organisateur:

Ik weet dat je momenteel veel werk hebt, dus je hoeft nu en ook volgende week ni te antwoorden (mail is van Maart). Tis niet mijn bedoeling om u te teisteren. Beloof me gewoon dàt je gaat antwoorden. En éérlijk.

Ik weet dat het voor jou oude koeien zijn want jij zat dan ook in de bergen en ik in guantanamo-achtige toestanden (gesloten instelling na door hem bewust!! (hij wist van mijn suicidaliteit en bleef me toch maar kwetsen) geprovoceerde zelfmoordpoging), maar ik kan me geen moment van geen dag op iets anders concentreren, tenzij ik eindelijk een éérlijk antwoord op al mijn vragen krijig. Als je wilt dat het eindigt, werk dan mee he. Ik teken nimeer, ik schrijf nimeer, ik naai enkel op beurzen om te doen alsof ik leuk vind wat ik doe. Want wa voor jou 8 maand en 2 of meer te gekke vakanties geleden is, is voor mij gisteren, vandaag en morgen met NIKS positiefs ertussen. Mijn honden en Moshe zijn dood (dood der honden: direct gevolg van zelfmoordpoging die weerom gevolg van zijn verraad was), dat is het enige dat ondertussen veranderd is.

Ik vind dat het uw recht ni is om te zeggen dat het uw ruzie nimeer is. Het is met jou begonnen, je kunt ni ineens zeggen dat het u niks meer aangaat.
Wel raar: Als P. iets tegen mij doet, is het jouw ruzie niet en bemoeit ge u er ni mee. Als ik iets tegen hem doe, ontplof je meteen en maak je er wél uw ruzie van. Waarom?

Vergeet niet dat hij (en jij..) heel mijn zomervakantie verpest heeft en ik maar één avond probeerde te verpesten (ik probeerde, nadat zij mijn hele vakantie verpestten - zie mail boven - één avond voor hen te saboteren, namelijk P. en J.s verjaardag, nadat mijn verjaardag systematisch genegeerd wordt). So what als het ook jouw verjaardag was - JIJ was dan ook degene die met P. tegen mij samenspande en hem, aan de foto's van Braunwald te zien, nog niet de helft verwijt van wat je beweert (en het is mijn recht om eindelijk te weten wat je hem verwijt, het ging immers om MIJ), plus, ik zat door heel die zaak op mijne verjaardag alleen thuis en was zelfs geen SMS waard voor u. Je wist ni wanneer ik verjaar? Waarom doe je bij anderen wél de moeite om daarachter te komen? Dus jij mag ni klagen. Je mag dingen vergeten, maar vergeet het dan ook bij iedereen als je ni wilt dat ik me door u als stront behandeld voel.
Nee, het was ni bewust op jou, maar jij bent de laatste die mag klagen datm "collateral damage" is geworden. Want eigenlijk ben ik ni eerlijk tegenover P. die alleen maar JOUW strijd uitgevochten heeft. Eigenlijk zou ik jou in de ballen moeten shotten, niet enkel hem. Waarom verdedig je hem altijd? Je zocht zelfs iets dat goedpraat dat hij ook aan mijn bestanden gezeten heeft! WTF?
Vertel eens waarom Pizza Pronto erger was dan Braunwald? Vooral, de meesten konden daarmee lachen, bijna iedereen vond het schandalig van Braunwald...

Je kunt niet verwachten dat ik het zomaar laat gaan, want JIJ bent niet degene die eronder moet lijden. En P. ook niet. Ik wed zelfs dat je hem nooit vertelde wat zijn walgelijke daden voor gevolgen hadden, zo te zien vindt jij het prima dat ik de enige ben die het moeilijk heeft, ook al zijn er DRIE mensen bij betrokken, en dit godverdomme van begin tot einde.

Einde: Heel simpel. Gewoon, vanaf het moment dat je mij en P. gelijk behandelt. Ik vraag zelfs niet om béter behandeld te worden, ook al was ik eerst, was ik degene die ondanks uw stunt daaromtrent meteen met uw verhuis kwam helpen (ontvanger van deze mail zei dat we gingen samenwonen, liet me lekker achter woningen zoeken en in werkelijkheid stond allang vast dat ik niet welkom was), ook al was ik degene die als enige belangstelling voor uw clip had terwijl P., euhm, in Plopsaland ging inbreken omdat DAT belangrijker was dan een vriend helpen (een misdaad plegen was voor hem belangrijker dan jij!!)? Je liet u één keer door hem manipuleren, wie zegt dat het niet weer gebeurt? Het is zelfs weer bezig! Je verdedigt hem en kakt mij uit als ik terugschiet. Hoe is dat mogelijk?

Je zegt dat je gewoon laf bent. Waarom raakt die lafheid dan niet zowel P. alsook mij? Je mag ermee bevriend zijn. Je mag gewoon niet de een beter behandelen dan de andere en lekker hypocriet doen van "Zaag vooral ni als P. iets tegen u doet, maar doe nog één ding tegen hem en tis boel met mij". Of je laat ons allebei op mekaar schieten of je kakt ons allebei uit.

En gezien zowat alles wat ik tegen P. deed gerelativeerd kan worden door de ongelooflijk walgelijke dingen die hij éérst deed (en hier zijn veel mensen het mee eens!) heb je gewoon geen recht om te wenen over Pizza Pronto, en dit als argument gebruiken om uw woord te breken (hij had mij beloofd om P. te zeggen dat die moest stoppen met mij overal zwart te maken). Want wat ik deed, was rechtstreeks gevolg van wat hij - MET JOUW GOEDKEURING! - deed. Hij heeft voor JOU gedaan wat hij deed, en jij liet hem doen, dat maakt u even verantwoordelijk als hem.
Ik zeg niet dat ik onschuldig ben in deze ruzie, maar ik doe precies als enige een inspanning om alles op een rijtje te zetten.

Als je wilt dat het stopt, doe je de volgende, supersimpele dingen:
1. Houd uw beloofte, na Braunwald is Pizza Pronto géén argument het niet te doen
2. Behandel ons gelijk, en dat doe je niet, al beweer je dat.
3. Vertel me alles dat je hem verwijt en wat jullie met mekaar besproken hebben toen je voor de eerste keer, vergeefs, met hem praatte, want HET GAAT OM MIJ DUS MAG EN MOET IK HET WETEN!!! Wast per mail? Doorsturen dan. Heeel simpel.
4. Antwoordt op alle bovenstaande vragen

Heel simpel toch? Ik zou ook nooit weigeren om op jouw vragen te antwoorden, want wat jou betreft, mag je weten.

En ik vraag me nog altijd af wat deze uitspraken, die uw argument waren dat het NA Braunwald nimeer zo "tof" is om met mij om te gaan, met mij te maken hebben:
-B. deed een zuipspel in Braunwald
-Uw zwitserse familie is belangrijker dan uw belgische - ja, en? Ik had toch ni de indruk uw vader gechokeerd te hebben toen ik hem tegenkwam, dus wat is uw probleem? Da porno plaatje was 50% idee van K. Ik deed die avond mijn best en loog er zelfs tegen alhoewel ik liegen vreselijk vind, toen hij vroeg wa voor werk ik deed, en ik loog voor JOU, aleens bij stilgestaan? Ouders en jappen zijn dol op mij omdat ik perfect manieren kan faken.

Je moet eens beseffen dat uw zwijgen en heel uw ontwijkend en oneerlijk gedrag, alles alleen maar erger maakt. Ik ben iemand die liever de waarheid heeft dan goedbedoelde leugentjes, en erger kan je het niet maken door gewoon op te biechten (ZONDER rond de pot te draaien van "ja ma je had kritiek op het feit dat uw ma haar katten liet doodgaan"). Je belet dat het einidgt door dingen open te laten. Ik wil alleen de hele waarheid en dat je op A ook B zegt. Uw "mannelijke eer" lijdt ni onder het feit dat een meisje uw baggage helpt dragen, maar onder precies deze lafheid.

----

Nu vraagt de lezer zich af, of het niet mogen deelnemen aan een onnozele reis naar onnozel Zwitserland en die mail, een reden is om zelfmoord te plegen. Natuurlijk niet! Gevolg van die mail en het verraad was, dat ik op een avond bestanden, die P. sowieso niet hoorde te hebben omdat ik er de auteur van was en ze hem nooit gestuurd heb, verwijderde om hem te teisteren. Hierop zei de organisateur, waar bovenstaande mail aan gericht is, dat deze schending van hen vertrouwen, 100x erger was dan hun schending van mijn vertrouwen (bedenk: ik was toen zwaar depressief en suicidaal en de organisateur van die reis was toevallig ook de enige mens waar ik nog aan geloofde, zijn vriendschap was toen wat mij in leven hield en dat wist hij en dat wist iedereen). Hij vond dus dat ik door verwijderen van die bestanden, een slechter mens was dan P. en hijzelf door tegen mij te lobbyen en mijn tot dan toe loyale vriendschap te verraden op een ogenblik dat ik het meest kwetsbaar was. Zij keuze van woorden hiervoor was de reden van mijn zelfmoordpoging.

...
...
...


Ik vraag me nu ook af: Hoe verwachtten zij, dat ik op die mail van P. zou reageren? "Ok, jullie hebben gelijk, ik ben een kakmens, fijne vakantie!". Haha...